เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๒๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เพื่อนพระสังฆาธิการจำนวนหนึ่งบอกว่าผมเป็นคนมีฤทธิ์ โดยเฉพาะครูบาอาจารย์อย่างพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระธรรมพุทธิมงคล (สอิ้ง สิรินนฺโท ป.ธ. ๘) ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค ๑๔ วัดป่าเลไลยก์ วรวิหาร จังหวัดสุพรรณบุรี

เนื่องเพราะว่างานใกล้ไกลอย่างไรก็ไปได้หมด แต่ความจริงแล้ว กระผม/อาตมภาพมีหลักการทำงานที่ยึดเป็นระเบียบส่วนตัวอยู่ ก็คือถ้าเป็นเรื่องของกิจนิมนต์ ต้องเป็นหมู่คณะกลุ่มใหญ่ถึงจะไป เรื่องสวดมนต์ฉันเช้าฉันเพลอะไร เป็นการส่วนตัวไม่รับ ไปทั้งทีต้องให้ผู้นิมนต์ได้ประโยชน์มากคนที่สุดเท่าที่จะมากได้

แต่ถ้าหากว่างานนั้นตรงกับงานคณะสงฆ์ กระผม/อาตมภาพจะเอางานคณะสงฆ์เป็นใหญ่ ก็คือเรื่องของญาติโยมรอไปก่อน เนื่องเพราะว่าคณะสงฆ์ของเราต้องบอกว่าบาดเจ็บบอบช้ำมากเหลือเกิน ถ้าหากว่าไม่ช่วยกันค้ำจุนประคับประคองเอาไว้ อาจจะอยู่ไม่รอด แล้วก็อย่าคิดว่าเราแค่คนเดียวจะช่วยอะไรได้ เนื่องเพราะว่าหลักการทำงานที่ครูบาอาจารย์ของกระผม/อาตมภาพสอนเอาไว้ก็คือ ช่วยเงินได้ช่วยเงิน ช่วยแรงได้ช่วยแรง ถ้าช่วยเงินก็ไม่ได้ ช่วยแรงก็ไม่ได้ ก็ช่วยเป็นกำลังใจ

ดังนั้น ท่านทั้งหลายถ้าหากว่าเห็นกลุ่มไลน์ที่กระผม/อาตมภาพมีอยู่ ก็ประมาณ ๑๐๐ กว่ากลุ่ม ส่วนใหญ่ก็เป็นงานคณะสงฆ์ จะเห็นว่าใครส่งงานเข้ามาก็ตาม ถ้าเป็นบุคคลที่อาวุโสน้อยกว่า กระผม/อาตมภาพก็จะส่งสติ๊กเกอร์ให้กำลังใจ อย่างเช่นว่าสาธุการบ้าง ชื่นชมว่าดีงามแล้วบ้าง เหล่านี้เป็นต้น

แต่ถ้าหากว่าเป็นของส่วนรวม ก็ดูว่ามีออกนอกลู่นอกทางหรือไม่ ถ้ามีก็จะช่วยปรับด้วยการชี้ทางออกบอกทางถูก และถวายกำลังใจให้ สิ่งที่เราทำอาจจะเห็นว่าเล็กน้อย แต่บางทีบางคนไม่ใช่กำลังใจเข้มแข็งไปหมด ทำความดีก็อยากให้คนอื่นเห็นบ้าง เราก็ต้องช่วยกันในลักษณะที่ว่าทำหน้าที่กันไป อยู่เป็นกำลังใจให้กันและกัน

แต่ถ้ามีฎีกาหลวงมาอย่างของวันนี้ กระผม/อาตมภาพก็จะทิ้งงานคณะสงฆ์ไป เนื่องเพราะว่าพระภิกษุสงฆ์ของเรานั้น เกือบทั้งหมดอยู่ได้ด้วยพระมหากรุณาธิคุณจากสถาบันพระมหากษัตริย์ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เราก็ต้องถืองานของสถาบันพระมหากษัตริย์อยู่ที่สูงสุด ซึ่งคณะสงฆ์ส่วนใหญ่ของเราก็เข้าใจดีกันอยู่แล้ว

 

แต่คราวนี้สิ่งที่ท่านทั้งหลายบอกว่ากระผม/อาตมภาพมีฤทธิ์นั้น ความจริงเป็นความดีของพลขับ ก็คือโชเฟอร์อย่างที่ท่านทั้งหลายมีกันนั่นแหละ แต่กระผม/อาตมภาพเป็นคนมีกรรมครับ เอาพี่เขยมาขับรถให้ โดยที่จ่ายเงินเดือนให้ เนื่องเพราะว่าเขามีอาชีพขับแท็กซี่ อยู่ได้ ๒ ปีกว่า ขอบวชจนกระทั่งมรณภาพคาผ้าเหลืองไปเลย

เมื่อพี่เขยบวช กระผม/อาตมภาพก็เอาหลานชายมาขับ อยู่ได้ ๗ เดือน หนีไปบวชที่วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ตอนนี้ธุดงค์ไปโลกไหนก็ไม่รู้ เอาน้องชายมาขับ อยู่ได้ปีกว่า ๆ ก็บวช ปัจจุบันนี้สมณศักดิ์เป็นพระครูธรรมธร เรียนจบปริญญาโทวิปัสสนาภาวนา รอที่จะเรียนปริญญาเอกอยู่ ๕ -๖ ปี รอไม่ไหว แบกกลดสะพายบาตรหายเข้าป่าไป ติดต่อไม่ได้จนทุกวันนี้

ก่อนไปบอกว่าในเมื่อเขาไม่มีให้เรียนก็ต้องหาเอง กระผม/อาตมภาพทุกวันนี้จึงต้องพึ่งน้องสาวเป็นคนขับรถให้ ซึ่งอยู่ในลักษณะของคนบ้างานพอกัน ก็คือถ้าเป็นหน้าที่การงาน ก็ทำกันยันตายไปข้างหนึ่ง อีกฝ่ายก็เลยต้องทิ้งบ้าน ทิ้งช่อง ทิ้งแฟนมาขับรถให้ ไม่รู้ว่าแฟนจะบอกเลิกเมื่อไร

ตัวกระผม/อาตมภาพเองนั้นทำงานในลักษณะมีวันนี้วันเดียว ทุกท่านครับ พระเราไม่ควรคิดให้เกินวันนี้ ถ้าหากว่าเอาให้ดีจริง ก็คือไม่เกินลมหายใจนี้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น หลายท่านที่บอกว่าไม่ไหว ขอพักก่อน แต่ไม่ใช่กระผม/อาตมภาพ เนื่องเพราะว่าเรามีวันนี้วันเดียว ก็ต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด

โดยเฉพาะการช่วยเหลือคนอื่น ทุกท่านในคณะสงฆ์ภาค ๑๔ หรือโดยเฉพาะคณะสงฆ์จังหวัดกาญจนบุรี มักจะบอกว่าพระอาจารย์เล็กรวย หลวงพ่อเล็กรวย เนื่องเพราะว่ากระผม/อาตมภาพใช้เงินแบบไม่คิดจะเหลือไว้วันพรุ่งนี้ ครูบาอาจารย์ท่านไม่เคยสอนให้เก็บเงิน ท่านบอกว่ามีเงินเท่าไรใช้ให้หมด ถ้ามีเงินของปีนี้เหลือ อย่าให้เหลือถึงปีหน้า ต้องคิดโครงการอะไรที่เราจะทำใหญ่กว่าเงินไว้เสมอ

เมื่อเงินมาถึงเราจะไม่คิดว่าเป็นของเรา โดยเฉพาะถ้ามีเงินเมื่อไร ผู้หญิงจะมาทันที ตอนแรกกระผม/อาตมภาพก็ไม่เห็นตรงจุดนี้ แต่พอมีคดีสีกากอล์ฟนี่เห็นชัดเลย ว่าครูบาอาจารย์ท่านมีสายตายาวไกลขนาดไหน

ในเมื่อมีเงินเท่าไร ก็เทกระเป๋าแค่หมด ใครมาขอความช่วยเหลือก็มักจะได้รับความช่วยเหลือไป โดยเฉพาะด้านการศึกษาในปัจจุบันนี้ กระผม/อาตมภาพมอบทุนการศึกษาทุกวันวิสาขบูชา ก็คืออีก ๒ วันข้างหน้า ปีหนึ่งหลายล้านบาท เนื่องเพราะว่าให้ทุกโรงเรียนในเขตอำเภอทองผาภูมิ ซึ่งมีอยู่ทั้งหมด ๓๔ โรงเรียน ถ้าเด็กประถมให้ทุนละ ๒,๐๐๐ บาท เด็กมัธยมให้ทุนละ ๓,๐๐๐ บาท

ถ้าเป็นปริญญาตรีให้ทุนละ ๓๐,๐๐๐ บาท ถ้าเป็นพระภิกษุสามเณรในสังกัดอำเภอทองผาภูมิ ไปเรียนที่วิทยาลัยสงฆ์กาญจนบุรีศรีไพบูลย์ จะถวายค่ารถรูปละ ๓,๐๐๐ บาท/เดือน

 

อยากจะเรียนถวายทุกท่านว่าคนอยากทำบุญยังมีอยู่มาก แต่เขาต้องการคนที่เขาไว้ใจได้ ว่าเอาเงินไปแล้วไม่ไปใช้อีรุ่ยฉุยแฉกทางอื่น ทุกท่านจะเห็นว่ากระผม/อาตมภาพใช้รถฟอร์จูนเนอร์ ซึ่งตอนนี้ก็ปีที่ ๑๑ แล้ว เจ้าภาพอยากจะถวายรถเลกซัส กระผม/อาตมภาพบอกว่าเกินไป ไม่มีความจำเป็น เงินตั้งหลายล้าน โยมเก็บเอาไว้เถอะ ขอแค่ฟอร์จูนเนอร์ก็พอ

แล้วการถวายรถของญาติโยม กระผม/อาตมภาพก็มีกฎเกณฑ์กติกาจุกจิกมาก ก็คืออันดับแรก ต้องไปต่อทะเบียน ต่อประกัน และจ่ายค่าเข้าศูนย์ฯ ให้ทุกครั้ง ถ้าหากว่ามอบให้วัดอื่น ห้ามโกรธกัน ถ้าคิดว่าทำไม่ได้ ไม่ต้องมาถวาย ทุกวันนี้ก็ถวายวัดอื่นไป ๗ - ๘ คันแล้ว เหลือไว้ใช้เองคันเดียว

พรรคพวกเพื่อนฝูงตลอดจนกระทั่งผู้บังคับบัญชาถามว่า "ทำไมอาจารย์เล็กไม่ใช้รถหรู ?" กระผม/อาตมภาพว่าเสียเลยนะครับ บอกว่า "แล้วมีประโยชน์อะไรครับ หลวงพ่อใช้รถเบ๊นซ์ หลวงพ่อก็ยืมเงินผมเติมน้ำมัน ผมนั่งสองแถว คนก็ว่าอาจารย์เล็กรวย"


สิ่งที่พระสงฆ์ของเราควรจะระลึกถึงก็คือพระพุทธเจ้าวางฐานะเราไว้เป็นขอทาน ถ้าขอทานร่ำรวย ไม่มีใครสงสารและอยากให้ แล้วกระผม/อาตมภาพก็ทำแบบนี้มา ๔๐ กว่าปีแล้ว ถึงได้เคยเรียนถวายทุกท่านว่า ลูกศิษย์มันช่างกล้า ถามว่าอาจารย์ตั้งใจสร้างภาพหรือเปล่า ไอ้โน่นก็ไม่เอา ไอ้นี่ก็ไม่เอา จึงได้ตอบกลับไปว่า ถ้าพระทุกรูปในสังฆมณฑล ตั้งใจสร้างภาพแบบผม คุณว่าคณะสงฆ์ไทยจะเจริญไหม ? โดยเฉพาะคนสร้างภาพมักจะทำไม่ทน ทำไม่นาน

ดังนั้น ที่เรียนถวายทุกท่านไว้ไม่ใช่อวดงาน แต่อยากจะบอกว่าพวกเราเป็นพระวิปัสสนาจารย์ สิ่งที่เราทำ คำที่เราพูด ความที่เราคิด ต้องเป็นแบบอย่างให้กับผู้อื่นเสมอ โดยเฉพาะญาติโยม ไม่เช่นนั้นแล้ว สถานการณ์ของพระพุทธศาสนาก็มีแต่จะตกต่ำลงไปทุกวัน

ก่อนหน้าที่จะลาขาดจากการสอนหนังสือ กระผม/อาตมภาพสอนทั้งที่วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี จังหวัดนครปฐม วิทยาลัยสงฆ์สุพรรณบุรีศรีสุวรรณภูมิ จังหวัดสุพรรณบุรี วิทยาลัยสงฆ์กาญจนบุรีศรีไพบูลย์ จังหวัดกาญจนบุรี แล้วยังรับบรรยายพิเศษอีกต่างหาก สิ่งหนึ่งที่ย้ำเสมอให้กับพระภิกษุสามเณรลูกศิษย์ก็คือ "ถ้าคุณสร้างความเจริญให้กับพระพุทธศาสนาไม่ได้ ก็อย่าทำให้พระพุทธศาสนานี้พังลงไปเพราะมือของคุณ"

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายผู้เข้าอบรมทุกท่าน พระภิกษุสามเณร ตลอดจนกระทั่งบอกกล่าวแก่ญาติโยมทั้งหลายแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๒๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)